vademecum kadrowego, składki ZUS, zasiłki, wynagrodzenia, urlopy, bhp
lupa
A A A

Zasady zatrudniania pracowników na czas określony - Dodatek do Gazety Podatkowej nr 68 (1943) z dnia 25.08.2022

Limitowanie umów na czas określony na przestrzeni lat

Zasady limitowania

Od wielu lat zatrudnianie pracowników na czas określony jest ograniczane co do długości i liczby umów na czas określony między tymi samymi stronami. Aktualnie zasady limitowania określa art. 251 K.p. w brzmieniu obowiązującym od 22 lutego 2016 r., który stanowi, że zatrudnienie na podstawie umowy lub umów na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy nie może przekraczać 33 miesięcy, a umów nie może być więcej niż trzy.

Pracodawca zatrudniający pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony musi brać pod uwagę te zasady, przy czym przy ustalaniu, czy nie zostały one naruszone, konieczne jest niekiedy przeanalizowanie umów na czas określony zawartych we wcześniejszym okresie. W tym celu należy posiadać wiedzę o obowiązujących wówczas zasadach limitowania, które ulegały zmianom na przestrzeni lat.

Początkowo limitowanie zatrudnienia na czas określony następowało przez ograniczenie liczby takich umów zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, a następnie również ich długości. Podstawą prawną wspomnianego limitowania był i jest art. 251 K.p. Z obowiązku limitowania na podstawie tego przepisu (w obecnym brzmieniu) wyłączone są jedynie umowy na czas określony zawarte:

  • w celu zastępstwa,
  • w celu wykonywania pracy dorywczej, sezonowej lub przez okres kadencji,
  • w przypadku gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie (uzasadniające niestosowanie limitów).

Skutkiem przekroczenia limitów (tzw. limitów 33 i 3) jest przekształcenie z mocy prawa umowy o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony - z dniem zawarcia czwartej umowy na czas określony lub w dniu następnym po przekroczeniu 33-miesięcznego limitu czasowego. Aby uniknąć przekształcenia umowy, pracodawca musi więc precyzyjnie określić, jaki jest stan wykorzystania limitów "33 i 3". W tym celu musi się niekiedy cofnąć do wcześniejszych okresów stosowania limitów. W aktualnym brzmieniu obowiązują one od 22 lutego 2016 r., przy czym limit czasowy 33 miesięcy ustalany jest najwcześniej od tej daty. Uwzględnia się w nim wszystkie okresy zatrudnienia na podstawie umowy lub umów na czas określony przypadające od 22 lutego 2016 r., bez względu na przerwy między umowami i ich długość.

Jeżeli chodzi o limit ilościowy umów, to umowa na czas określony, która trwała w dniu 22 lutego 2016 r., jest traktowana dla potrzeb tego limitu jako pierwsza lub druga umowa na czas określony, w zależności od tego, którą z rzędu umową na czas określony była w dniu 22 lutego 2016 r. Numerację takiej umowy ustala się w oparciu o art. 251 K.p., w brzmieniu obowiązującym do 21 lutego 2016 r. W praktyce problematyczny może być jednak fakt, że przepis ten podlegał zmianom, a ponadto w niektórych okresach jego stosowanie było zawieszone. Generalnie przed zmianą, która miała miejsce 22 lutego 2016 r., stanowił on, że zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne z zawarciem umowy na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio te same strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony, a przerwa między nimi nie przekroczyła miesiąca. Również w poprzednim stanie prawnym przewidziane były wyjątki od limitów, przewidujące ich uchylenie wobec umów na czas określony zawieranych: na zastępstwo, w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym, sezonowym albo zadań realizowanych cyklicznie.

Zawieszanie i odwieszanie limitów

Przy ustalaniu statusu prawnego umowy na czas określony, która trwała w dniu 22 lutego 2016 r. znajomość obowiązującego w tym dniu (i nadal) brzmienia art. 251 K.p. może być niewystarczająca - zwłaszcza w przypadku umowy na czas określony zawartej na wiele lat. W czasie obowiązywania takiej długoletniej umowy zasady limitowania ulegały bowiem zmianie (patrz tabela).

Dla Prenumeratorów GOFIN
Kalkulatory Kalkulator umów na czas określony dostępny w serwisie www.kalkulatory.gofin.pl

Przykładowo, wiele umów na czas określony przypadało w całości lub w części na czas obowiązywania tzw. ustawy antykryzysowej. Ustawa ta, już nieobowiązująca, dotyczyła przedsiębiorców i przewidywała zawieszenie stosowania art. 251 K.p. w okresie od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. Powyższa ustawa nie dotyczyła przy tym umów na czas określony, które zostały zawarte przed jej wejściem w życie (tj. przed 22 sierpnia 2009 r.) i kończyły się po 31 grudnia 2011 r. Takie umowy podlegały wliczeniu do liczby umów na czas określony branych pod uwagę dla potrzeb art. 251 K.p., w brzmieniu obowiązującym do 21 lutego 2016 r. Do umów na czas określony zawartych w czasie ustawy antykryzysowej i trwających w dniu 1 stycznia 2012 r. ponownie stosowano art. 251 K.p. (przewidujący przekształcenie trzeciej umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony, jeżeli przerwy między umowami nie przekroczyły miesiąca). Umowy te traktowano jako pierwsze w rozumieniu tego przepisu.

Przykładowo, jeżeli pracodawca zatrudniał pracownika w ramach umowy na czas określony od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2015 r., a następna umowa na czas określony została zawarta od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r., to ta druga umowa na czas określony była również drugą dla potrzeb limitów "33 i 3". Pracodawca w takiej sytuacji mógłby więc zawrzeć tylko jedną umowę na czas określony z tym samym pracownikiem, przy uwzględnieniu pozostałego do wykorzystania limitu czasowego.

Zmiany art. 251 K.p. dotyczącego limitowania umów na czas określony
Okres obowiązywania Regulacja
od 2 czerwca  1996 r.
do 28 listopada 2002 r.
Art. 251 K.p. obowiązywał w brzmieniu wprowadzonym ustawą o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1996 r. nr 24, poz. 110 ze zm.). Stanowił on, że zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne z zawarciem umowy na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony, a przerwa między nimi nie przekroczyła miesiąca.
od 29 listopada 2002 r.
do 30 kwietnia 2004 r.
Na mocy art. 6 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. nr 135, poz. 1146) stosowanie art. 251 K.p. zostało zawieszone na czas od 29 listopada 2002 r. do dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, co nastąpiło 1 maja 2004 r.
od 1 maja 2004 r.
do 21 sierpnia 2009 r.
Od 1 maja 2004 r. stosowanie art. 251 K.p. zostało przywrócone, przy czym dodano do niego m.in. regulację, na mocy której przedłużenie umowy na czas określony w drodze porozumienia uznano za zawarcie, po upływie pierwotnego terminu umowy, kolejnej umowy na czas określony. Zmiany te wprowadziła ustawa o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003 r. nr 213, poz. 2081), przy czym dla potrzeb limitowania brane były pod uwagę umowy na czas określony zawarte (lub aneksowane) najwcześniej od 1 maja 2004 r.
od 22 sierpnia 2009 r.
do 31 grudnia 2011 r.
Nastąpiło ponowne zawieszenie art. 251 K.p. na czas obowiązywania ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz. U. z 2009 r. nr 125, poz. 1035 ze zm.), tzw. ustawy antykryzysowej.
od 1 stycznia 2012 r.
do 21 lutego 2016 r.
Ponownie odwieszono stosowanie art. 251 K.p.
od 22 lutego 2016 r.
do nadal
Nastąpiła zmiana brzmienia art. 251 K.p. poprzez wprowadzenie nowych limitów zatrudniania terminowego, tzw. limitów 33 i 3.
 Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukasz,
wejdź do serwisu
www.UmowyoPrace.pl » 
Więcej w zasobach płatnych

Serwis Głównego Księgowego

Gazeta Podatkowa

Terminarz

wrzesień 2022
PN WT ŚR CZ PT SO ND
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
sklep.gofin.pl - RABATY, NAGRODY, PROMOCJE
NEWSLETTERY
Fachowe czasopisma - PoznajProdukty.gofin.pl
KODEKS PRACY, Prawo Pracy
UMOWA O PRACĘ - druk, przykład. Wypowiedzenie (rozwiązanie) umowy o pracę.
Wszystko o urlopach pracowniczych - wypoczynkowy, bezpłatny, macierzyński, szkoleniowy
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN
Szanowny Użytkowniku !
Prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie dobrowolnej zgody poprzez kliknięcie przycisku "Zgadzam się".
Pamiętaj, że zawsze możesz wycofać zgodę.

Serwis internetowy, z którego Pani/Pan korzysta używa plików cookies w celu:

  • niezbędnego zapewnienia prawidłowego działania Serwisów (utrzymania sesji),
  • realizacji funkcjonalności ułatwiających obsługę Serwisu,
  • analizy statystyk ruchu i reklam w Serwisach,
  • zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu wyświetlenia reklam produktów własnych i klientów reklamowych.

Pliki cookies

Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z Serwisu, w celu administrowania Serwisem, dostosowania treści Serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania reklamy (dostosowania treści reklamy do indywidualnych potrzeb użytkownika). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika Serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do internetu oraz w Polityce prywatności i plików cookies.

Administratorzy

Administratorem Pana/Pani danych osobowych w związku z korzystaniem z Serwisu internetowego i jego usług jest Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. Administratorem danych osobowych w plikach cookies w związku z wyświetleniem analizy statystyk i wyświetlaniem spersonalizowanych reklam są partnerzy Wydawnictwa Podatkowego GOFIN sp. z o.o., Google Inc, Facebook Inc.

Jakie ma Pani/Pan prawa w stosunku do swoich danych osobowych?

Wobec swoich danych mają Pan/Pani prawo do żądania dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych, prawo do cofnięcia zgody.

Podstawy prawne przetwarzania Pani/Pana danych osobowych

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z wykonaniem umowy.

    Umowa w naszym przypadku oznacza akceptację regulaminu naszych usług. Jeśli zatem akceptuje Pani/Pan umowę na realizację danej usługi, to możemy przetwarzać Pani/Pana dane w zakresie niezbędnym do realizacji tej umowy.

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z prawnie uzasadnionym interesem administratora.

    Dotyczy sytuacji, gdy przetwarzanie danych jest uzasadnione z uwagi na usprawiedliwione potrzeby administratora, tj. dokonanie pomiarów statystycznych, ulepszania naszych usług, jak również prowadzenie marketingu i promocji własnych usług administratora.

  • Dobrowolna zgoda.

    Aby móc realizować cele:
    - zapamiętania Pani/Pana decyzji w Serwisach w zakresie korzystania z dostępnych opcjonalnie funkcjonalności,
    - analiz statystyk ruchu i reklam w Serwisach,
    - wyświetlania spersonalizowanych reklam produktów własnych i klientów reklamowych w związku z odwiedzaniem niniejszego Serwisu internetowego partnerzy Wydawnictwa Podatkowego Gofin sp. z o.o. muszą mieć możliwość przetwarzania Pani/Pana danych.

Potrzebna jest Nam Pani/Pana dobrowolna zgoda na zapisy w plikach cookies w celach realizacji powyższych celów.

W związku z powyższymi wyjaśnieniami prosimy o wyrażenie dobrowolnej zgody na zapisywanie informacji w plikach cookies przez kliknięcie przycisku „Zgadzam się” lub „Nie teraz” w przypadku braku zgody. Istnieje możliwość skorzystania z „ustawień zaawansowanych” plików cookies w celu określenia indywidualnych zgód na zapis wybranych plików cookies realizujących wybrane cele.